เรื่องลับลับ

จริง ๆ ไปกินมานานแล้วล่ะ

เพิ่งมีโอกาสได้เข้ามาอัพ..วันนี้ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าอีกกี่วันจะได้โพส

แล้วยังมีทั้งรูปและเรื่องราวอีกมากมาย..ที่ไปทำมา

แล้วยังดองเค็มไว้อยู่..ซึ่งอาจเป็นคู่แข่งของกินนานาชาติแข่งกะกิมจิของเกาหลีได้เลยทีเดียว

มาดูกันว่าอาหารญี่ปุ่นที่หัวหินน่ากินขนาดไหน..

เอ่อ..งานนี้ เด็ก ๆ ห้ามเลียนแบบนะจ๊ะ ..เพราะมีสาเกมาดื่มด้วย

ไม่ดี ๆ ห้ามเอาตัวอย่าง..

( เหล้ากินแล้วเมา..แล้วเดินโซเซ )

ภาพหลัง ๆ นี่เป็นผับในโรงแรม ฮิวตัน หัวหิน จ๊ะ

บรรยากาศเยี่ยม..เว้นอย่างเดียว..

ลูกค้าคืนนั้น..อายุ 50 - 60 อัพทั้งน้านนนน...

เลยไม่รู้จะส่งสายตาหวาน ๆ ให้ใครเลย คิคิ...

ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว โพสวันนี้ซะเรยนะ..จะได้เริ่มเรื่องใหม่ซะที..

 

ขอโทษที่คราวที่แล้ว..ตัวมันใหญ่ไปค่ะ..รู้ตัวนะ

แต่มันรีบอ่ะ..ขอโทษ ๆ ๆ ๆ ๆ

อยากให้ผู้ชายทุกคนคิดแบบนี้บ้างค่ะ..

อันนี้เป็น FW MAIL ได้มาจากเพื่อน..เลยเอามาแชร์ต่อ

ผมในฐานะผู้ชายไทยคนหนึ่งที่รักภรรยามากๆ อยากจะเล่าเรื่องตัวเองกับภรรยาให้ฟังบ้างครับ ภรรยาผมตั้งแต่คบมา 12 ปีนั้น ไม่เคย:

1 ทำงานบ้านใดๆเลย ไม่ชอบและไม่ทำ มีบ้างนานๆครั้ง นับครั้งได้
2 ไม่ทำอาหารให้ทานเลย
3 ไม่ชอบเลี้ยงสัตว์ในบ้าน ผมรักหมามาก แต่ เมียไม่ให้เลี้ยงก็ไม่เลี้ยง (วุ้ย) เมียกะหมานะ เลือกหมา เอ้ย เมียอยู่แล้ว
4 ไม่เคยพูดคำหวานหรือ ให้การด์ในวันสำคัญ ผมต่างหาก ชอบ surprise เค้าทุกครั้ง (มีบ้างที่เค้าให้การด์คือ ผมทวง!)
5 รายได้ผมเดือนเป็นแสนๆ เค้าเก็บบริหารในบ้านหมด ผมได้ใช้อาทิตย์ละ 1500 ครับ น้อยกว่าเด็กจบใหม่อีก
6 ขี้บ่นมากๆๆ บ่นทุกเรื่องที่บ่นได้
7 ไม่ชอบแต่งตัว ไม่เคยแต่งหน้าไปทำงานในชีวิต
8 ไม่ค่อยเปิดมือถือ จนเพื่อนเค้ารำคาญกันไปหมดแล้ว
9 ไม่ชอบเดินห้าง ไม่ชอบของทันสมัย hi-tech ซึ่งตรงข้ามกับผม

แต่....
ผมรักเธอมากยิ่งกว่าชีวิตผม ผมตายแทนเมียได้ทุกเมื่อ
เงินประกันชีวิตเป็นชื่อเธอคนเดียว ทุกข้อที่ยกตัวอย่าง ส่วนใหญ่ผมรับได้แต่ต้น

บางข้อผมอึดอัดในตอนต้นแต่คุยกันแล้ว ผมรับได้ครับและตามใจเธอทุกอย่าง
อะไรที่ทำแล้ว แฟนผมมีความสุข ผมทำให้ได้ทุกอย่าง ทุกวันนี้
ชินและมีความสุขมากๆๆ ถ้าภรรยาผมไปปรับปรุงตัวเองให้เด่นหรือแปลกไป
ผมรับไม่ได้ครับ เพื่อนมีล้อว่า กลัวเมียบ้าง ผมเฉยครับและบอกว่า
ผมมีความสุขมากๆอยู่แล้ว ไม่แคร์ใครครับ ระหว่างเพื่อนกับเมีย
ผมเลือกเมียครับ เวลาคุณแก่ เวลาคุณป่วย เวลาคุณจะตาย
คุณจะกุมมือเพื่อนแล้วร้องไห้หรือป่าวครับ? ลูกเมียต่างหาก คือ คนที่จะแบ่งปัน
ทั้งสุขและทุกข์กับเรา ผมโชคดีที่มีเพื่อนดีๆ ที่ไม่ยุ่งเรื่องส่วนตัวผมเยอะมากๆ
ชีวิตผม ผมเลือกเองครับ ผมรักของผมแบบนี้

สิ่งที่จะบอกทุกคนคือ

1 คุณเลือกแฟนของคุณแบบนี้เอง ถ้าเค้าไม่ถูกใจจะไปบ่นทำไม
2 No one is perfect. คุณก็ไม่ perfect ผมก็ไม่ perfect แต่ ถ้าคนสองคนรักกันมากๆ เราจะมองแต่ข้อดีของกันและกันครับ Positive thinking กับชีวิตครับแล้วชีวิตจะมีความสุข
3 อย่าไปเปรียบเทียบชิวิตคู่เรากับคนอื่น เทียบสูงไม่เท่า เทียบต่ำยังเหลือ เรายังโชคดีกว่าคนหลายล้านในโลกที่มีโอกาส รัก และ ถูกรัก

หลายคนไม่มีโอกาสแม้แต่จะเดิน พูด หรือ ทานข้าวเอง
ผมและครอบครัวเพิ่งไปบริจาคเงินและเลี้ยงเด็กพิการปากเกร็ดมา ชีวิตหลายร้อยชีวิตในที่แห่งนั้น ลำบากกว่าเราเป็นร้อยเป็นพันเท่า
และใครบางคนมัวแต่วิจารณ์สิ่งที่ไม่ดีของคนข้างตัวที่ เราเป็นคนเลือกเอง นิ้วหนึ่งนิ้วที่ชี้ต่อว่า แฟนคุณนั้น อีกสี่นิ้วชี้หาตัวคุณเองนะครับ

ถ้าคุณเบื่อแฟนคุณเรื่องนั้นเรื่องนี้ แล้วไปมีคนใหม่ เดี๋ยวคุณก็หาเรื่อง ติ
หาเรื่องว่า แฟนคนใหม่คุณได้อีก คุณไม่รักและภูมิใจในแฟนคุณ แล้ว ใครจะรักครับ
และผมไม่อยากให้ผู้หญิงเอาเรื่องผมไปให้แฟนคุณอ่านเพื่อให้ทำตาม คนไม่ใช่หุ่นยนต์ครับ

กรุณาเคารพตัวตนปัจเจกชนของผู้ชายแต่ละคนที่ไม่เหมือนกันด้วย
เพราะผู้หญิงหลายคนหรือคุณเองก็ทำสิ่งดีๆที่แฟนผมทำมากมายให้ผมไม่ได้

ภรรยาของผมมีข้อดีเป็นล้านๆข้อ มากกว่าข้อเสียเก้าข้อข้างต้น เช่น

เป็นเด็กเรียน ไม่เคยเที่ยวกลางคืนในชีวิต
ไม่ดื่มเหล้าเบียร์และเล่นอบายมุขใดๆ และเป็นคนใจบุญมากๆ
ท่องชินบัญชรได้คล่อง ตอนแต่งงาน ท่องบทสวดได้หมด ผมไม่ได้เลย!
อายสุดๆๆ สุดท้ายผมก็พัฒนาเรื่องทางธรรมไปให้ใกล้เธอมากที่สุด
พยายามครับ, ภรรยาผมให้นมลูกเองมาสองปีกว่า เหนื่อยมากๆ แต่
เธอไม่บ่นสักคำ ผมซึ้งมากครับ มีกี่คนในประเทศที่เป็นแบบนี้
ผมภูมิใจของผมเองนะ ไม่ได้โอ้อวด, ผมจะถอยรถAccord ป้ายแดงให้ภรรยา เธอยืนยันขอขับรถเล็กคันเก่าสองแสนโลแล้วไปเรื่อยๆ รถซื้อมาราคาลดสมชื่อ เก็บเงินให้ลูกดีกว่า เธอว่างั้นครับ
เรื่องอื่นๆฟุ่มเฟือยไม่ต้องพูดถึง เธอใช้มือถือรุ่นเก่าสุดครับ ยิ่งไปกว่านั้น

ผมเป็นแฟนคนแรกในชีวิตเธอครับ เดี๋ยวนี้อย่าถามวัยรุ่นสมัยนี้เลยครับเรื่องนี้

อายุสามสิบต้นๆ เราปลดหนี้บ้าน 150 ตารางวาแถวรามคำแหง
ราคาตลาดตอนนี้ 8-10 ล้านในเวลาเพียง 6 ปี เรามีรถหลายคัน
เรามีทุกอย่างที่เราอยากได้ มีเงินเก็บเป็นล้าน ไปเที่ยวเมืองนอกทุกปี

ด้วยการบริหารเงินในบ้านของเธอ เราคิดว่า ก่อนสี่สิบเราสามารถเกษียณตัวเองได้ ถ้าเราอยากทำ
ทั้งที่เราสองคนเริ่มต้นจากศูนย์ทั้งคู่ โหนรถเมล์มาด้วยกัน
ทุกอย่างมาจากสองมือเรา
ไม่มีจากที่บ้านเลยเพราะที่บ้านเราทั้งสองรับราชการทั้งคู่

ผมอยาก สรุปสั้นๆว่า

ถ้าเรามัวหลงละเลิงกับกิเลสรอบข้างไม่ว่าจะเป็นกิ๊กใหม่ที่ดูสาวกว่าแฟนเรา
ดูหนุ่มดูดีกว่าแฟนเรา ปรับตัวเราไปให้ดึงดูดเค้า
เราจะไม่มีวันพอใจกับคู่และชีวิตเลยครับ คุณจะเหนื่อยตลอดชีวิตและไม่มีวันพบรักแท้
ลองนึกเล่นๆว่า ถ้าสมัยรุ่นคุณพ่อคุณแม่เราสมัยนั้น เป็นแบบรุ่นเราบางคน
สังคมไทยคงวิบัติสุดๆครับ เราคงไม่อยากให้รุ่นลูก
รุ่นหลานของเรานำด้านไม่ดีของรุ่นเราไปปรับใช้นะครับ เหรียญมีสองด้านครับ
อยู่ที่มองด้านไหน คุณอาจจะปรับตัวเองเพื่อหลอกบางคน บางเวลาได้
แต่คุณหลอกทุกคน ทุกเวลาไม่ได้ เป็นตัวของตัวเองดีที่สุดครับ
เค้าจะรักที่ตัวคุณ ไม่ใช่เสื้อผ้า เครื่องประดับหรือเงินคุณ

จงพอใจกับคู่ของคุณเพราะ 'คุณเป็นคนเลือกเองครับ'
ก่อนมาเขียนก็เกริ่นๆกับภรรยาแล้วแต่เค้าไม่อยากให้มาเล่าเรื่องส่วนตัวให้คนอื่นฟังแต่
ผมคิดว่าจำเป็นครับที่อยากให้ทุกท่านโหวตให้ผมครับเพื่ออีกกระทู้ชู้กิ๊กนั้นจะได้ตกไป
และสังคมไทยจะได้มีอีกมุมมองที่แตกต่างกันไปในทางที่ดีครับ.....................

edit @ 2 Mar 2008 10:00:04 by ChanCha

เรื่องนี้มันคงไม่เกิดขึ้น...หากว่าหัวหน้าคนเก่าเป็นคนที่รู้จักยืดหยุ่นบ้าง

แกเป็นคนตรง..ตรงมาก ๆ

จนกระทั่ง..ไม่สามารถจะอยู่ทำงานต่อได้เนื่องจากไปขัดกับผู้ใหญ่บางคน

แต่..แกเป็นคนดีมาก..ลูกน้องรักแกมาก

 

เมื่อเช้า......

 

เรา : พี่ค่ะ..wording อันนี้ต้องให้ทางเลขา G.M เป็นคนออกรึเปล่าค่ะ แต่ตอนนี้เค้าไม่อยู่ก็ต้องเป็นเลขา EAM. แทนใช่ไหมค่ะ

ไอ้เห็บ : ไม่ใช่ ๆ ( ส่งเสียงดังมาก อารมณ์ดุเดือดประมาณว่าตูทำผิด คิดร้ายอย่างรุนแรง ) อันนี้น่ะนะ..เข้าใจไหม ? ว่าเราต้องเป็นคนทำ เคยเห็นไหมป้ายที่ติดประกาศน่ะ..เคยออกไปดูบ้างไหม อย่าอยู่แต่ในออพฟิศสิ..

เรา : เอ่อ...พี่ค่ะ..แต่....

ไอ้เห็บ : ไป ๆ ไม่ต้องพูดล่ะ...ไปทำ ๆ

เรา : .............................ค่ะ

นั่งพิมพ์ไปเรื่อย ๆ และพิมพ์ออกมาเพื่อดูเป็นตัวอย่าง....

ไอ้เห็บ : นี่อะไร...( มันมาหยิบดูป้ายประกาศที่มันนั่นแหล่ะ..ที่ให้ตูทำ ) ..เข้าใจไหม..ว่ามันต้องออกโดย management team..ไม่เข้าใจบ้างเลยเหรอ..

....อ่าว เชี้ยไรเนี่ย...ก็ตูถามเมิงแล้วนี่นา..สาดดดดดดดดด

เรา : แต่..หนูถามพี่แล้วนี่ค่ะ..พี่ก็บอกว่า...( ยังไม่ได้พูดต่อ แม่งพูดสอดอีกแล้ว )

ไอ้เห็บ : ใช่ ๆ ก็พี่บอกแล้วไง..ว่าเราเป็นคนทำทั้งหมด ตั้งแต่ติดตั้งป้าย..เสากั้นเขต ไม่เข้าใจเหรอ ?

 

   เออ ..ตอบเชี้ย ๆ อีกล่ะ..ตูว่าตอนที่ตูถาม ตูก็พูดชัดนี่หว่า..ว่ากูถามเรื่อง wording ไอ้เรื่องติดป้ายนี่..ใครๆ     

ก็รู้ว่าต้องให้ช่างติดตั้ง..กูคงไม่ถามให้เมิงด่าซ้ำหรอก..

 

เอ..แล้วทำไมมันตอบเหมือนว่า..มันบอกตูมาแล้วว่ะ

  นี่..มันงง  หรือว่าตูฝันไปว่ะเนี่ย

 

  แสรดดดดดด....ใช้มุกนี่ตลอดเลยนะเมิง...พูดมั่ว ๆ ให้ตูงง ๆ แล้วก็จบกัน

  แต่ทะเลาะกะมันไปก็เท่านั้น....เสียเปรียบว่ะ..ทะเลาะกะหัวหน้าเนี่ย..ไม่รุ่งอีกตะหาก..เงียบดีก่า

  เด่ว..วันนี้มันก็ผ่านไป............ผ่านไป.............แล้วก็ผ่านไปอีกวัน

 

  ช่างมัน..เนอะ

  ช่างมัน............

  ช่างมัน..................

  ช่างมัน...........................

 

 ช่างหัวมันเถอะ !!!

 

แต่เกลียดมากเลย..ไอ้คำว่า

 

" เข้าใจไหม เข้าใจไหมเนี่ย "

 

แมร่งงงง...

 

หลอนว่ะแล้วก็หงุดหงิดด้วยดิ!

 

 

edit @ 21 Feb 2008 15:07:25 by ChanCha